Przejdź do treści

Dalsza lektura Artykuł o kryptologii w Wikipedii dość przystępnie wyjaśnia terminologię użytą w tym rozdziale. Jeśli wiadomości nie można odszyfrować, to nie mogła być zaszyfrowana za pomocą tego klucza prywatnego. To dobry pomysł, ale nie zadziała. Są po angielsku, ale posiadają polską instrukcję. Oczywiście szyfrowanie nie rozwiązuje wszystkich naszych problemów związanych z bezpieczeństwem, a ponieważ są dostępne dobre systemy szyfrowania, złodzieje informacji muszą zastosować inne podejścia, w szczególności inżynierię społeczną.

Miało to miejsce w kontekście omawiania takich zagadnień jak: kwantowa łączność satelitarna, internet kwantowy oraz bezpieczeństwo kryptowalut wpisy: Kwantowa łączność satelitarnaDwanaście technologii jutra  i  Kryptowaluty-Kwanty-Kosmos.

Kryptogram rozszyfrowujemy wykonując odwrotne przestawianie. Najprostszym przypadkiem szyfrowania metodą przestawiania jest przestawienie losowe. W jego przypadku kolejne znaki wiadomości czytelnej przyjmują przypadkowe pozycje w kryptogramie.

Niniejszy wpis można potraktować jako uzupełnienie techniczne tych rozważań. Poniżej, przedstawię fizyczne podstawy na których opiera się kwantowa dystrybucja klucza oraz omówię, wprowadzony w roku, protokół Bennetta-Brassard  BB Jest to najbardziej znany i historycznie pierwszy przykład protokołu KDK opartego na superpozycji kwantowej.

W późniejszych latach, wprowadzono także Kryptograficzny Demonstracyjny kwadrat oparte na innych własnościach mechaniki kwantowej, m. Dyskusja szerokiego spektrum rozważanych obecnie protokołów kryptografii kwantowej wykracza poza ramy tego wpisu.

Kryptograficzny Demonstracyjny kwadrat Automatyczne sygnaly handlowe do opcji binarnych

Czytelnika zainteresowanego zapoznaniem się z pełniejszym obrazem tematu zachęcam do przestudiowania np. Tytułem wstępu dodam jeszcze, że do zrozumienia niniejszego tekstu przydatna jest znajomość zasad mechaniki kwantowej.

Niezapoznanego z nimi Czytelnika zachęcam do przestudiowania mojego wpisu Elementary quantum computing  oraz znajdujących się w nim odnośników. Zacznijmy więc. W największym skrócie, kwantowa dystrybucja klucza pozwala na, jak mówimy, bezwarunkowo bezpieczną wymianę klucza w oparciu o własności mechaniki kwantowej.

  1.  - Какие-нибудь проблемы с диагностикой.

Jak to również zostanie dokładniej omówione w dalszej części tekstu, przepustowość wykorzystywanych do KDK tzw. Z tego też powodu, łącza kwantowe wykorzystywane są obecnie do przesyłania sekretnych kluczy, pozwalających zaszyfrować klasyczną wiadomość, nie zaś do transmisji samej wrażliwej informacji.

Udostępniony, za pośrednictwem KDK, klucz może być wykorzystany do zaszyfrowania danych np. Przykładową architekturę systemu do kwantowej dystrybucji klucza, zawierającą zarówno kanał kwantowy do przesyłania klucza oraz kanał klasyczny do przesyłania zaszyfrowanych danych oraz informacji pomocniczych , przedstawia rysunek poniżej: Przykładowa architektura systemu do kwantowej dystrybucji klucza z kanałem kwantowym oraz kanałem klasycznym.

Źródło W przypadku kanału klasycznego opartego o łącze światłowodowe, zaszyfrowana informacja przesyłana jest za pomocą światła.

Kryptograficzny Demonstracyjny kwadrat Jakiej waluty z pieniedzy w Internecie

Do przesłania klucza poprzez kanał kwantowy również wykorzystywane jest pole elektromagnetyczne. Z tą jednak różnicą, że odbywa się to za pośrednictwem nie klasycznych impulsów  lecz pojedynczych kwantów światła, czyli fotonów.

Kwantowa dystrybucja klucza – Jakub Mielczarek

Do zakodowania informacji kwantowej wykorzystywane są zaś stany polaryzacji światła. Przedyskutujmy to bardziej szczegółowo. Mianowicie, światło docierające do nas, na przykład, ze Słońca lub z żarówki nie jest spolaryzowane. Na poziomie klasycznym,  Kryptograficzny Demonstracyjny kwadrat to, że światło tego typu składa się z fal elektromagnetycznych oscylujących jednakowo we wszystkich kierunkach  prostopadłych do osi propagacji światła.

Żeby dokonać selekcji fal elektromagnetycznych, których wektor natężenia pola oscyluje w wybranym przez nas kierunku, stosujemy polaryzator. Przepuszczając niespolaryzowane światło przez polaryzator liniowy dokonujemy jego polaryzacji. Jeśli za polaryzatorem liniowym umieścilibyśmy kolejny podobny polaryzator, jednakże z osią polaryzacji ustawioną prostopadle do tej pierwszej, dokonalibyśmy całkowitego wygaszenia światła.

Zachęcam do przeprowadzenia tego prostego eksperymentu np. Zgodnie z regułą dodawania wektorów,  każdą falę elektromagnetyczną można zapisać jako sumę dwóch fal elektromagnetycznych, prostopadłych do siebie w płaszczyźnie polaryzacji.

Kryptograficzny Demonstracyjny kwadrat Tajny japonski kod swiecznika

Czyli inaczej, każdą polaryzację liniową światła można opisać jako superpozycję dwóch normalnych względem siebie polaryzacji, nazwijmy je horyzontalną H ang. Polaryzacja światła niespolaryzowanego z wykorzystaniem polaryzatora liniowego.

Przeprowadźmy teraz następujący eksperyment myślowy.

Miało to miejsce w kontekście omawiania takich zagadnień jak: kwantowa łączność satelitarna, internet kwantowy oraz bezpieczeństwo kryptowalut wpisy: Kwantowa łączność satelitarnaDwanaście technologii jutra  i  Kryptowaluty-Kwanty-Kosmos. Niniejszy wpis można potraktować jako uzupełnienie techniczne tych rozważań. Poniżej, przedstawię fizyczne podstawy na których opiera się kwantowa dystrybucja klucza oraz omówię, wprowadzony w roku, protokół Bennetta-Brassard  BB Jest to najbardziej znany i historycznie pierwszy przykład protokołu KDK opartego na superpozycji kwantowej.

Załóżmy, że dysponujemy źródłem światła niespolaryzowanego oraz zestawem płytek półprzepuszczalnych tłumiących światło. Ustawiające je kolejno na osi optycznej, możemy doprowadzić do sytuacji w której  przez zestaw płytek przedostawać się będą jedynie pojedyncze fotony.

Możemy w tym miejscu zapytać co się stanie gdy pojedynczy foton napotka polaryzator światła? Okazuje się, że foton taki z pewnym prawdopodobieństwem może przejść przez polaryzator, jak również z pewnym prawdopodobieństwem może zostać przez niego zatrzymany. Jest to konsekwencją kwantowej natury fotonu, co przejawia się istnieniem fotonu w stanie kwantowymbędącym superpozycją kwantową dwóch polaryzacji, co zapisujemy jako:.

Kwantowa dystrybucja klucza

Prawdopodobieństwo znalezienia fotonu w stanie równe jestnatomiast prawdopodobieństwo znalezienia fotonu w stanie równe jest. Stany bazowe i odpowiadają dwóm prostopadłym względem siebie polaryzacjom.

  • Poniższa aplikacja jest szyfratorem i służy do szyfrowania wiadomości za pomocą klucza publicznego.

Tak więc, polaryzacja światła ma swoje źródło na poziomie pojedynczych fotonów i związana jest z tym, że są Kryptograficzny Demonstracyjny kwadrat bezmasowymi bozonami o spinie 1.

Dla cząstek takich istnieją dwa możliwe rzuty wektora momentu pędu na kierunek jego propagacji.

  • В течение часа то же самое случится с остальными пятью.

Te dwa stany tak zwanej skrętności ang. Stany o polaryzacji lewoskrętnej i prawoskrętnej są superpozycjami stanów o polaryzacji liniowej: oraz. Fakt, że foton jest opisywany przez kwantową superpozycję dwóch stanów bazowych, czyli jego stan należy do dwuwymiarowej przestrzeni Hilberta ma ogromne znaczenie z punktu widzenia kwantowej teorii informacji.

A mianowicie, foton może być wykorzystany jako nośnik najmniejszej porcji informacji kwantowej, tak zwanego  kubitu. Z tego też powodu możemy utożsamić stany polaryzacji fotonu ze stanami bazowymi kubitu: oraz.

Kodowanie -- szyfrowanie - Przewodnik po informatyce

Oznaczmy tę bazę jako. Do przeprowadzenia kwantowej dystrybucji klucza, w ramach protokołu BB84, będziemy potrzebowali wprowadzić jeszcze jedną bazę. Mianowicie,gdzie stany bazowe wyrażają się jako  następujące superpozycje: Mozliwosci handlu w Arabii Saudyjskiej.