Przejdź do treści

Faktury […] Zawieranie nowej umowy na sprzedaż energii elektrycznej Podpisanie nowej umowy nie musi wiązać się z uciążliwymi formalnościami, stratą czasu, czy koniecznością odwiedzenia stacjonarnego Biura Obsługi Klienta. Dokładniej rzecz ujmując, działania na poziomie UE: · umożliwiają określenie właściwych wspólnych kryteriów ryzyka lub wspólnotowych profili ryzyka, które będą stosowane bezpośrednio na poziomie UE, a nie z wykorzystaniem 27 systemów krajowych, w sytuacjach kryzysowych i innych; · wzmocniłyby możliwości identyfikacji wspólnych zagrożeń i zapewniłyby ich jednakowe traktowanie na całej granicy zewnętrznej. Rozróżnienia np. Należy podjąć działania mające na celu wypełnienie istniejących braków oraz wprowadzić nową strategię zarządzania ryzykiem w UE.

Pearson On-line English to innowacyjna metoda nauki języka angielskiego, dzięki której szybkie postępy zrobiły już 3 miliony ludzi w 21 krajach na świecie.

POE tworzą światowej klasy eksperci z zakresu nauki języków […] Sally Ann Moore radzi jak utrzymać uwagę osób uczących się w świecie, który nas rozprasza na maxa. W miarę jak e-learning staje się coraz popularniejszy w biznesie, a nauka na urządzeniach mobilnych i smartfonach na dobre wpisała się w strategie firm, działania szkoleniowe również muszą dorównać rzeczywistości nowoczesnych uczniów.

Już 16 marca przyjedzie do Polski, na Międzynarodową Konferencję E-Learning Fusion, by opowiedzieć o technikach stosowania grywalizacji w pracy. Czym jest grywalizacja? Jak można ją zdefiniować? Kevin Werbach, jeden z pionierów w tej […] Mierzenie efektywności pracowników Efektywność i jakość pracy można zmierzyć. Technologia w służbie zarządzania kapitałem ludzkim pozwala miarodajnie ocenić pracę zatrudnionych i stosownie nimi kierować.

W dzisiejszych czasach coraz częściej mówi się o tym, że źródłem przewagi konkurencyjnej nie jest już technologia — dość powszechna i ogólnie dostępna, ale ludzie i ich potencjał. Dlatego […] Branża jubilerska w roku Branża jubilerska zdaje się mieć przed sobą Strategia mozliwosci zniesienia ryzyka przyszłość.

Apetyt na biżuterię, znacznie obniżony przez recesję, teraz gwałtownie rośnie. Dynamika Aktywa wyboru binarnego lub cokolwiek jest ogromna, zmiany zachodzą zarówno po stronie przedsiębiorstw, […] Faktury marketingowe Terminowe regulowanie zobowiązań przez jednostkę jest jedną z najbardziej pożądanych przez kontrahentów cech.

Okazuje się jednak, że bieżące wywiązywanie się z płatności może być kłopotliwe, zwłaszcza, gdy towarzyszy temu udzielanie przez dostawcę rabatów. Jaki więc dokument obrazuje takie zdarzenia gospodarcze i w jaki sposób wpływa na zobowiązania podatkowe jednostki? Faktury […] Zawieranie nowej umowy na sprzedaż energii elektrycznej Podpisanie nowej umowy nie musi wiązać się z uciążliwymi formalnościami, stratą czasu, czy koniecznością odwiedzenia stacjonarnego Biura Obsługi Klienta.

Warto jednak, szczególnie przy podejmowaniu decyzji o podpisaniu umowy z nowym sprzedawcą, znać swoje prawa i dokładnie przeanalizować przedstawioną ofertę, by nieświadomie nie zgodzić się na warunki gorsze niż dotychczasowe. Dostarczanie […] Branża motoryzacyjna w polskiej gospodarce W Polsce aktywną działalność prowadzi ponad 1,3 tys.

Łącznie cała branża utrzymuje ponad tys. Niezwykle istotną rolę w rozwoju przemysłu […] Wspólna taryfa celna W zakresie handlu z krajami Unii Europejskiej, polskich przedsiębiorców nie obowiązuje konieczność regulowania cła, gdyż z momentem wejścia do UE granice celne zostały zniesione.

Cło stosowane jest w przypadku handlu z krajami nienależącymi do Wspólnoty. Niejednokrotnie jego naliczenie może stanowić problem, zarówno na etapie Strategia mozliwosci zniesienia ryzyka prawidłowej stawki celnej, ustalenia wartości […] Metody wyceny przedsiębiorstw — metody majątkowe Metody dochodowe wyceny przedsiębiorstw, a szczególnie metoda zdyskontowanych przepływów pieniężnych DCFsą obecnie najpopularniejszymi sposobami szacowania wartości spółek.

Jednak poza nimi istnieją inne: majątkowe i porównawcze i choć historia ich jest dłuższa, obecnie rzadziej są stosowane ze względu na swoje niedoskonałości.

52012DC0793

Metody majątkowe były pierwszym narzędziem, jakie stosowano w celu […] Jak poprawnie ocenić opłacalność inwestycji — analiza ekonomiczno-finansowa w 5 krokach Analiza ekonomiczno-finansowa jest uniwersalnym narzędziem, które pozwala na estymację opłacalności inwestycji.

Może być ona wykorzystywana do oceny realizowalności i opłacalności projektu biznesowego przez dowolny podmiot produkcyjny.

Strategia mozliwosci zniesienia ryzyka

Bezpieczeństwo UE, państw członkowskich i obywateli zależy od każdego pojedynczego miejsca wprowadzenia towarów do UE. W przypadku gdy organy celne nie zdołałyby podjąć działań w celu konsekwentnej walki się z zagrożeniami na zewnętrznych granicach UE, stabilność unii celnej i jednolitego rynku UE stałaby się niemożliwa do utrzymania. Polityka celna wchodzi w zakres kompetencji UE: państwa członkowskie stosują zatem wspólne podejście.

UE jest odpowiedzialna za nadzorowanie handlu międzynarodowego Unii oraz za przestrzeganie minimalnych norm zarządzania ryzykiem celnym i kontroli celnej. Podobnie jak wiele innych jurysdykcji i zgodnie z międzynarodowymi normami, UE posiada wspólne ramy polityki mające na celu ograniczenie ryzyka i wspieranie legalnego handlu.

Oprócz przyjęcia stosownych przepisów, administracje celne w całej UE podjęły działania mające na celu ulepszenie procedur, technik i środków prowadzenia kontroli. W październiku r. W następstwie tego incydentu wywiązała się dyskusja, w trakcie której zwrócono uwagę na konieczność dokonania szerszego przeglądu procedur oraz wymogów bezpieczeństwa dla wszystkich rodzajów transportu.

Istnieją kluczowe wyzwania, z którymi należy się zmierzyć i którym nie można skutecznie sprostać na poziomie państwa członkowskiego, dlatego wymagają one działania na szczeblu UE, aby uzupełnić i wzmocnić wysiłki podejmowane na szczeblu krajowym.

Celem niniejszego komunikatu jest: - przegląd wdrożenia polityki zarządzania ryzykiem celnym; - zaproponowanie strategicznego podejścia na nadchodzące lata; - przedstawienie zaleceń dotyczących działań, jakie należy podjąć, ze szczególnym uwzględnieniem efektywnego wykorzystania zasobów.

Zarządzanie ryzykiem celnym i bezpieczeństwo łańcucha dostaw w UE 2. Rola organów celnych w zakresie bezpieczeństwa Rola organów celnych w łańcuchu dostaw stale się zmienia. Poczynając od roli poborcy podatków do strażnika rynku wewnętrznego i innych obszarów polityki, takich jak zdrowie publiczne, ochrona konsumentów, ochrona środowiska, rolnictwo, rola ta w sposób naturalny rozszerzyła się, po atakach terrorystycznych z 11 września r. Ramy ryzyka celnego w UE Wprowadzona w r. Poprawka ta, a następnie związane z nią przepisy wykonawcze wprowadziły daleko idące zmiany mające wpływ zarówno na organy celne, jak i podmioty zajmujące się handlem.

Pod względem operacyjnym podstawą dla wspomnianych ram jest elektroniczny unijny system zarządzania ryzykiem celnym CRMS. Służy on szeroko zakrojonej komunikacji między państwami członkowskimi i systematycznej wymianie informacji o ryzyku.

Strategia mozliwosci zniesienia ryzyka

Dostęp do niego mają ośrodki analizy ryzyka państw członkowskich, wszystkie punkty kontrolne na granicach zewnętrznych UE oraz Komisja. Ze względu na zakres i oddziaływanie, wspomniana zmiana prawna wymagała wieloletniego przygotowania, a pełne wdrożenie wszystkich środków zaplanowano na r.

Proces zarządzania ryzykiem Ryzyko związane z towarami wprowadzanymi do UE i wyprowadzanymi z niej analizowane jest na podstawie informacji o ładunku, dostarczonych przez przedsiębiorców drogą elektroniczną w jednolitej deklaracji[4] przed wyprowadzeniem lub przybyciem. W przypadku wywozu system kontroli eksportu analizę taką przeprowadzają organy celne w urzędzie wywozu.

W przypadku przywozu system kontroli importu analizę ryzyka przeprowadzają organy celne w miejscu pierwszego wprowadzenia dla wszystkich towarów wprowadzanych na obszar UE, niezależnie od ich miejsca przeznaczenia.

Ryzyko oceniane jest z wykorzystaniem elektronicznego systemu zastosowania wspólnych kryteriów i norm ryzyka przeznaczonego do celów analizy ryzyka pod kątem bezpieczeństwa i ochrony. Wyniki elektronicznej analizy są następnie oceniane przez analityków ryzyka celnego z wykorzystaniem wielu źródeł informacji, w tym informacji uzyskanych z innych państw członkowskich.

Organy celne w miejscu pierwszego wprowadzenia podejmują decyzję, uwzględniając stopień istniejącego ryzyka, czy należy przystąpić do kontroli i, jeżeli tak, to czy należy ją przeprowadzić na granicy czy też na miejsce rozładunku towarów.

Jeżeli analiza ryzyka daje wynik pozytywny konieczne jest przeprowadzenie kontroliwyniki są wysyłane do organów celnych państw członkowskich rozładunku. Braki w obecnym podejściu W wyniku wstępnej oceny pierwotnego stanu wdrożenia nowych przepisów dokonanej wspólnie z organami celnymi państw członkowskich, Komisja zleciła przeprowadzenie bardziej szczegółowej analizy zdolności UE w zakresie analizy ryzyka i ukierunkowania kontroli celnych[5].

Analiza wykazała, iż wiele kwestii wymaga podjęcia pilnych działań, w tym kwestie jakości danych, modelowania łańcucha dostaw oraz niektóre aspekty stosowanej metodologii.

Strategia mozliwosci zniesienia ryzyka

Jakość danych i rola przedsiębiorców Głównym celem zarządzania ryzykiem jest zapewnienie właściwego wdrożenia wszystkich przepisów prawnych oraz unikanie nieuzasadnionych kontroli, koncentrując się na obszarach, które stanowią najpoważniejsze zagrożenia. Przedsiębiorcy odgrywają zasadniczą rolę w zarządzaniu ryzykiem ze względu na dostępne im informacje oraz środki, jakie wprowadzają w celu zabezpieczenia ich łańcucha dostaw.

Zasadnicze znaczenie mają informacje na temat stron, które faktycznie stoją za transakcją oraz przemieszczaniem towarów nabywca i sprzedający lub właścicielkonkretnych towarów będących przedmiotem transakcji, jak również informacje na temat trasy przewozu towarów od początku do końca łańcucha dostaw.

Podejście to opiera się na przekazanych wcześniej drogą elektroniczną przez przedsiębiorców informacjach dotyczących przemieszczania towarów wprowadzanych do Unii Europejskiej lub opuszczających ją. Niezwykle istotne jest, aby te informacje były dostępne tak szybko, jak to możliwe, były przydatne, jak również były najwyższej jakości.

W przeciwnym razie wszystkie znaczące braki w odniesieniu do norm lub przydatności danych będą miały na późniejszym etapie negatywny wpływ na elektroniczną identyfikację i ocenę ryzyka. Zarządzanie ryzykiem, które opiera się na korzystaniu z elektronicznej bazy danych, wymaga posiadania przydatnych danych o wysokiej jakości, jednak z analizy wynika, że obecnie posiadane dane nie spełniają minimalnych wymogów.

Ponadto istnieją braki systemowe w dostarczaniu informacji na temat stron uczestniczących w transakcji, a niektóre inne dostarczane dane są niskiej jakości.

W wielu przypadkach informacje podane w przywozowej deklaracji skróconej nie są wystarczająco dokładne, aby można było przeprowadzić skuteczną analizę ryzyka. Ponadto cenne dane, którymi dysponują przedsiębiorcy, powinny być w większym stopniu wykorzystywane przez organy do celów analizy ryzyka. Bezpieczeństwo łańcucha dostaw i przedsiębiorców Zabezpieczenie i ochrona integralności łańcucha dostaw leży we wspólnym interesie obywateli, przedsiębiorców oraz rządu.

Wymaga to wysokiego poziomu partnerstwa między organami celnymi i środowiskiem handlowym. Identyfikacja legalnego handlu charakteryzującego się niskim poziomem ryzyka ułatwia organom celnym skoncentrowanie się na większych zagrożeniach oraz przyspieszenie przepływu legalnego handlu w łańcuchu dostaw. Dynamicznie rozwijający się program upoważnionego przedsiębiorcy AEO jest już mocno zakorzeniony w UE 11 świadectw ważnych w lipcu r.

Strategia mozliwosci zniesienia ryzyka

Program jest ściśle monitorowany na szczeblu unijnym. Upoważnieni przedsiębiorcy wprowadzają znaczące środki w celu zabezpieczenia ich łańcucha dostaw i są formalnie zatwierdzani przez organy celne. Środki te odnoszą się do inwestycji w bezpieczeństwo fizyczne oraz systemy kontroli wewnętrznej, wypłacalność, ocenę ryzyka przedsiębiorców oraz wiarygodność partnerów biznesowych. W UE środki te powinny być uznane przez organy niebędące organami celnymi oraz organy regulacyjne odpowiedzialne za ocenę i ograniczanie skutków ryzyka związanego z łańcuchem dostaw.

Obecnie jednak podobne inicjatywy w innych obszarach polityki publicznej nie są związane z programem AEO. Może to prowadzić do sytuacji, w których przedsiębiorca jest oceniany dwukrotnie przez dwie różne administracje publiczne. Istnieje zatem potrzeba bardziej zdecydowanych działań na rzecz rozszerzenia formalnego uznawania programu AEO w różnych obszarach polityki do celów zarządzania ryzykiem oraz w celu maksymalizacji korzyści dla przedsiębiorstw, którzy przestrzegają przepisów.

Przykładowo można by dostosować celny program upoważnionego przedsiębiorcy do programu bezpiecznego przedsiębiorcy w dziedzinie ochrony lotnictwa. Metodyka operacyjna Wdrożenie wspólnych unijnych ram zarządzania ryzykiem stanowi poważne wyzwanie.

Opublikowano dokument "Strategia walki z pandemią COVID-19. Wersja 2.0"

Istnienie znaczących różnic w zakresie poziomu analizy ryzyka przeprowadzanej przez państwa członkowskie i powiązanych środków zaradczych ma realne i niepożądane skutki. Tempo ich wdrażania jest nierówne i nie są one tak skuteczne jak oczekiwano z kilku powodów: · Różnice w zakresie możliwości Ze względu na nierówny poziom rozwoju, potencjału i możliwości technicznych krajowych elektronicznych systemów analizy ryzyka nie stworzono jeszcze wspólnych minimalnych norm zautomatyzowanej analizy ryzyka w zakresie bezpieczeństwa i ochrony.

Oznacza to, że wspólne kryteria ryzyka nie zostały w pełni wdrożone we wszystkich państwach członkowskich i na szczeblu UE nie można właściwie monitorować i oceniać ich skuteczności. Ogranicza to możliwości UE w zakresie dostosowania się i reagowania na wspólne ryzyko oraz stanowi przeszkodę dla innowacyjności w dziedzinie zarządzania ryzykiem.

Strategia mozliwosci zniesienia ryzyka

Powodem tego jest głównie położenie geograficzne i charakter logistyki łańcucha dostaw. Ponadto zagrożenia mogą być różne w zależności od czasu i miejsca. Analiza danych systemu kontroli importu i zasobów źródeł dostępnych w państwach członkowskich umożliwiających ocenę ryzyka wykazuje znaczące różnice dotyczące obciążenia pracą funkcjonariuszy zajmujących się analizą ryzyka celnego i typowaniem do kontroli.

W niektórych przypadkach obciążenie jest 9-krotnie większe od średniej unijnej w przypadku ładunków lotniczych i krotnie większe w przypadku transportu morskiego.

Przesyłki przybywające do miejsc pierwszego wprowadzenia obejmują często towary przeznaczone do innych państw członkowskich, jak również towary przewożone w tranzycie przez UE do końcowego miejsca przeznaczenia w państwach trzecich.

Oznacza to, że wiedza i informacje dostępne na szczeblu krajowym i lokalnym w państwie członkowskim przeznaczenia mają kluczowe znaczenie dla skutecznej analizy ryzyka oraz ograniczenia ryzyka w miejscach pierwszego wprowadzenia.

Ponadto informacje dotyczące stron oraz ich charakterystyki, w tym słabych punktów łańcucha dostaw znajdujących się poza UE, są ogólnie przydatne i ważne dla analizy ryzyka na granicach zewnętrznych. Systematyczna wymiana lub gromadzenie informacji, wiedzy i doświadczeń ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia stosowania wspólnych równoważnych minimalnych standardów oraz dostępności istotnych informacji mających wpływ na ryzyko związane z łańcuchem dostaw dla tych, którzy ich potrzebują.

Z drugiej strony, wszelkie znaczące uchybienia w wymianie informacji negatywnie wpływają na skuteczność zarządzania ryzykiem w różnych miejscach wprowadzenia oraz na całą UE. Dostępne dane na temat wymiany informacji w miesięcznym okresie wskazują, że w ramach obecnych metod i struktur operacyjnych przekazano zbyt mało informacji związanych z ryzykiem[7].

Ponieważ wymiana informacji między organami celnymi w pierwszym miejscu wprowadzenia i innymi zainteresowanymi państwami członkowskimi nie funkcjonuje właściwie, informacje potrzebne do oceny ryzyka na poziomie UE są pomijane. Zasada ta dotyczy nie tylko konkretnego zagrożenia, które stało się przyczyną sporządzenia niniejszego sprawozdania, ale jest częścią szerszej refleksji o tym, jakie UE powinna mieć możliwości reagowania na incydenty, które mogą wystąpić również na innych obszarach.

Obecna sytuacja jest niezadowalająca i wymaga działań naprawczych[8]. Zarządzanie ryzykiem łańcucha dostaw — ogólny przegląd Zarządzanie ryzykiem jest procesem ciągłym, który obejmuje identyfikację zagrożeń i ryzyka, ich ocenę i analizę oraz określanie odpowiednich środków zaradczych. Wiąże się ono z ograniczeniami czasowymi i wymaga znajomości procesów logistycznych Strategia mozliwosci zniesienia ryzyka łańcucha dostaw oraz zarządzania i integracji wielu informacji i danych wywiadowczych.

Wymaga to oceny jakości i wiarygodności informacji, w tym oceny ryzyka związanego z danymi, które mogą być błędne, manipulowane lub sfałszowane.

Strategia mozliwosci zniesienia ryzyka

Jego skuteczność polega na jego elastyczności, zdolnościach dostosowawczych i zdolności do reagowania na potencjalne wystąpienie nie tylko zdarzeń, których skutki można przewidzieć, lecz również zdarzeń, których skutki są mniej przewidywalne.

Bardzo istotne jest również radzenie sobie ze skutkami i następstwami zagrożeń, które pojawiły się. Skala wyzwania: wzrost wymiany handlowej i złożoność łańcucha dostaw Skalę wyzwania można ocenić biorąc pod uwagę wielkość i częstotliwość transakcji handlowych oraz profil współczesnej logistyki. Potrzeby te powinny być proporcjonalne do ograniczeń związanych ze środowiskiem kontroli, zarówno pod względem zasobów jak i potrzeby unikania nieuzasadnionych zakłóceń legalnego łańcucha dostaw.

UE zajmuje centralne miejsce w logistyce światowego handlu i łańcucha dostaw.

Account Options

Jest ona najważniejszym partnerem handlowym Stanów Zjednoczonych, Chin i Rosji. Na świecie istnieje 25 węzłów transportowych, przez które realizowany jest powietrzny transport towarów i przewozy pasażerskie, z czego znaczna część połączona jest z ponad międzynarodowymi portami lotniczymi w UE.

Oprócz tego, że logistyka łańcucha dostaw jest skomplikowania, w zarządzanie tymi szlakami handlowymi zaangażowanych jest wiele stron. Długość wschodniej granica lądowej wynosi 9 km i znajduje się na niej drogowych i kolejowych miejsc wprowadzenia towarów. Na całej zewnętrznej granicy UE znajduje się ponad urzędów celnych wprowadzenia.

W r. Dane te oznaczają, że administracje celne państw członkowskich przetwarzają średnio 8,9 zgłoszeń na sekundę. Skala zagrożeń i wzajemne powiązanie organów celnych z innymi organami Istotną rolę odgrywa również polityka oraz agencje i organy inne niż celne.

Konieczność dostosowania i zapewnienia komplementarności między środkami wprowadzanymi przez różne organy w ramach właściwych im kompetencji jest stałym i istotnym elementem zarządzania bezpieczeństwem łańcucha dostaw. Na przykład środki mające na celu poprawę bezpieczeństwa transportu są bardzo istotne dla oceny ryzyka związanego z przemieszczaniem towarów, przede wszystkim w przypadku ładunków przemieszczanych drogą powietrzną, który to środek transportu jest obecnie uważany za najbardziej zagrożony aktami terroryzmu.

Podobnie istotnym czynnikiem, który należy uwzględnić, są środki bezpieczeństwa konieczne do zapewnienia ochrony transportu towarów niebezpiecznych. Bardziej ogólnie, jeżeli organy celne działają wspólnie z innymi organami lub w ich imieniu, należy wprowadzić system systematycznego przekazywania i wymiany informacji związanych z ryzykiem[11].

W obszarach stwarzających poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego i środowiska lub dla bezpieczeństwa i ochrony obywateli taka łączność ma zasadnicze znaczenie umożliwiające właściwemu organowi szybką interwencję w celu ograniczenia i kontroli ryzyka.

Jest to szczególnie ważne w przypadku gdy istnieje prawdopodobieństwo prób ukrycia towarów lub podania nieprawdziwych informacji dotyczących takich towarów przy ich wprowadzaniu do UE. Celem powinno być dopilnowanie, by kluczowe informacje znajdujące się w posiadaniu różnych agencji na poziomie krajowym i na Strategia mozliwosci zniesienia ryzyka UE były uwzględnione w ocenie ryzyka w celu poprawy jej efektywności.

Wyzwanie dla zarządzania ryzykiem celnym: podejście wielopoziomowe Obecne ramy zarządzania ryzykiem nie są wystarczające, aby w jednolity sposób rozwiązywać problemy związane z bezpieczeństwem i ochroną na granicach zewnętrznych. Należy podjąć działania mające na celu wypełnienie istniejących braków oraz wprowadzić nową strategię zarządzania ryzykiem w UE.