Przejdź do treści

Ocena ta wymaga kontroli między innymi rzeczywistej treści niewiążącej umowy będącej wynikiem negocjacji z państwem trzecim, której to treści nie da się z góry określić ani przewidzieć w momencie decyzji o podjęciu takich negocjacji. Addendum z r. W myśl art. Rosas, E. Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja r. Ponadto podpisanie niewiążącej umowy wymaga bowiem dokonania przez Unię oceny czy umowa ta nadal odpowiada jej interesom określonym przez Radę w szczególności w decyzji o rozpoczęciu negocjacji w celu zawarcia umowy.

Jednocześnie obserwuje się przesuwanie akcentu z rozwoju stosunków bilateralnych w kierunku tworzenia polityk zewnętrznych o zasięgu regionalnym i kreowania relacji strategicznych z najpotężniejszymi krajami kształtującego się współcześnie międzynarodowego ładu multipolarnego.

U pragnąc zaspokoić swoje aspiracje w zakresie budowania pozycji silnego gracza globalnego zwiększyła swoje zaangażowanie zewnętrzne o zasięgu geograficznym i podmiotowym. Wyrażało się to m.

Państwa kandydujące do Unii Europejskiej

Pardo Quintillán oraz T. Lenaerts, prezes, M. Ilešič, L. Bay Larsen, T. Toader i D. Šváby, prezesi izb, A. Rosas, E. Juhász, M. Safjan, M. Berger, A. Prechal, E. Jarašiūnas i K. Jürimäe, sędziowie, rzecznik generalny: E. Sharpston, uwzględniając pisemny etap postępowania i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 2 czerwca r.

Okoliczności powstania sporu 2 W wyniku odrzucenia przez Konfederację Szwajcarską w dniu 6 grudnia r. Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym z dnia 2 maja r.

Strategia stosunkow zewnetrznych University

W kwietniu r. Rada i przedstawiciele rządów państw członkowskich przyjęli konkluzje upoważniające Komisję Europejską do negocjacji z Konfederacją Szwajcarską koniecznych dostosowań w umowie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób Dz.

Ponadto w tychże konkluzjach Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji umowy dotyczącej wkładu finansowego na rzecz spójności gospodarczej i społecznej rozszerzonej Unii zgodnie z wytycznymi negocjacyjnymi załączonymi do tych konkluzji i w porozumieniu z grupą roboczą ds.

Strategia stosunkow zewnetrznych University

Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu zwaną dalej 'grupą roboczą ds. Rzeczone wytyczne negocjacyjne wskazywały również że "[Konfederacja Szwajcarska], w zamian za uzyskanie swobodnego dostępu do rozszerzonego rynku wewnętrznego, powinna wnieść wkład finansowy na rzecz spójności gospodarczej i społecznej w rozszerzonej [Unii], w sposób porównywalny do Norwegii, Islandii i Liechtensteinu" 4 Podczas negocjacji z Konfederacją Szwajcarską, państwo to wskazało, że ze względu na właściwe mu ograniczenia nie było możliwości zawarcia żadnej wiążącej umowy dotyczącej takiego wkładu finansowego z uwagi na co na zakończenie negocjacji należało sporządzić protokół ustaleń poprzedzający zawarcie dwustronnych umów z każdym państwem członkowskim będącym beneficjentem.

Zgodnie z pkt 1 protokołu ustaleń, przewodniczący Rady i szwajcarska rada federacji opracowali 'wytyczne' zgodnie z którymi szwajcarska rada federacji miała negocjować z dziesięcioma nowymi państwami członkowskimi wymienionymi w protokole ustaleń, umowy w sprawie wkładu finansowego Szwajcarii w okresie pięciu lat od zatwierdzenia przez szwajcarski parlament finansowania odpowiadającego kwocie ogółem jednego miliarda franków szwajcarskich CHF ok ,45 EUR.

Zgodnie z pkt 2 tego protokołu wkład ów może być przeznaczony na finansowanie projektów regionalnych i krajowych. Punkt 5 protokołu ustaleń przewiduje, że szwajcarska rada federacji i Komisja zobowiązują się do regularnego porozumiewania w przedmiocie wdrażania wkładu finansowego Szwajcarii.

Ponadto Komisja zobowiązuje się do oceniania zgodności proponowanych projektów i programów z celami Unii oraz do informowania o tym szwajcarskiej rady federacji.

Rada i przedstawiciele rządów państw członkowskich przyjęli konkluzje, w których między innymi odnotowali wolę korzystania przez Republikę Chorwacji z wkładu finansowego proporcjonalnego do kwot uzgodnionych w latach i dla innych państw członkowskich. Ponadto wezwali oni Komisję, aby w ścisłej współpracy z prezydencją Rady 'podjęła niezbędne rozmowy' ze szwajcarską radą federacji w celu uzyskania wkładu finansowego Szwajcarii na rzecz Republiki Chorwacji i do regularnego konsultowania grupy roboczej ds.

EFTA w przedmiocie postępów w rozmowach zwane dalej "konkluzjami z r. Komisja poinformowała grupę roboczą ds. Komisja przyjęła na podstawie art. Jedyny artykuł tej decyzji Strategia stosunkow zewnetrznych University, że Komisja zatwierdza addendum do [protokołu ustaleń] w sprawie wkładu finansowego Szwajcarii na rzecz Republiki Chorwacji zwane dalej 'addendum z r.

EFTA w dniach 15 i 23 października r. Państwa członkowskie i Rada podniosły, że Komisja naruszyła rolę państw członkowskich w tym zakresie.

Podczas spotkania w dniu 31 października r. Podczas rzeczonego spotkania, służba do spraw działań zewnętrznych wskazała, że Komisja zaznaczyła, Strategia stosunkow zewnetrznych University nie zgadza się z projektem konkluzji.

Ponadto szwajcarska rada federacji zgadza się zaproponować szwajcarskiemu parlamentowi, aby zatwierdził wspomniany wkład. Rada i przedstawiciele rządów państw członkowskich formalnie przyjęli konkluzje Rady zobowiązując jej przewodniczącego do podpisania addendum z r. W dniu 9 grudnia r.

Rada przyjęła stanowisko, w którym wyraziła miedzy innymi swój sprzeciw w odniesieniu do sposobu, w jaki działała Komisja. Konfederacja Szwajcarska i Republika Chorwacji podpisały dwustronną umowę ramową o wdrażaniu szwajcarsko-chorwackiego programu współpracy w celu zmniejszenia różnic społeczno-gospodarczych w obrębie rozszerzonej Unii Europejskiej.

Żądania stron i postępowanie przed Trybunałem 17 Rada wnosi do Trybunału o: - stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; - o utrzymania w mocy jej skutków do chwili jej zastąpienia, oraz - obciążenie Komisji Ogranicz transakcje wyboru zamowien handlowych postępowania.

Strategia stosunkow zewnetrznych University

Komisja wnosi do Trybunału o: - oddalenie skargi, oraz - obciążenie Rady kosztami postępowania. Królestwo Niderlandów nie wzięło jednak udziału w żadnym etapie niniejszego postępowania.

W przedmiocie skargi 20 Na poparcie skargi Rada podnosi dwa zarzuty. Zarzut pierwszy dotyczy naruszenia zasady kompetencji powierzonych ustanowionej w art. Zarzut drugi dotyczy naruszenia zasady lojalnej współpracy ustanowionej w tym samym postanowieniu.

Strategia stosunkow zewnetrznych University

W przedmiocie zarzutu pierwszego Argumentacja stron 21 Zdaniem Rady, popieranej przez wszystkie państwa członkowskie występujące w charakterze interwenientów, wydanie przez Komisję zaskarżonej decyzji i podpisanie addendum z r. Artykuł TFUE nie ma więc zastosowania a traktat FUE nie przewiduje żadnej szczególnej procedury dotyczącej ich negocjowania i zawierania.

Postanowienie to ma jednak znaczenie albowiem odzwierciedla ogólny podział kompetencji pomiędzy instytucjami, taki jak określony w art. Instytucja ta nie ma bowiem kompetencji, na podstawie art.

Tak oto Komisja przyznała sobie uprawnienie do decydowania o polityce Unii i naruszyła zasadę kompetencji powierzonych wyrażoną w art 13 ust. Ponadto Komisja określiła politykę Unii decydując o traktowaniu addendum z r.

Strategia stosunkow zewnetrznych University

Podpisując addendum z r. Komisja działała wbrew wyraźnie wyrażonemu stanowisku Rady. Wzorem Rady, Komisja twierdzi, że procedura wskazana w art. Instytucje nie zgadzają się jedynie co do procedury jaką należy zastosować w celu zatwierdzenia i podpisania tych aktów.

Państwa kandydujące do Unii Europejskiej – Wikipedia, wolna encyklopedia

Komisja natomiast wykonuje tę politykę i zapewnia reprezentację Unii na zewnątrz. Rola, jaką powierza jej art. Przepis ten uprawnia ją bezpośrednio do wykonywania polityki Unii i podpisywania niewiążących aktów o charakterze politycznym w imieniu Unii, w wypadku gdy odzwierciedlają stanowisko przyjęte przez Radę, bez potrzeby uzyskania uprzedniego upoważnienia ze strony tej instytucji. Co więcej podpisanie niewiążącego aktu takiego jak addendum z r. Tak oto, z orzecznictwa Trybunału zapoczątkowanego wyrokiem w sprawie z dnia 20 kwietnia r.

Zaskarżona decyzja nie odchodziła od tego stanowiska, co zresztą nie zostało podniesione przez Radę. Poza tym Rada nie wysunęła żadnych zastrzeżeń w odniesieniu do wyniku negocjacji z Konfederacją Szwajcarską ani do treści zaskarżonej decyzji, gdyż jej zastrzeżenia miały charakter jedynie proceduralny. Owe funkcje wykonawcze i zarządcze powierza Komisji również art.

W każdym razie argumentacja Strategia stosunkow zewnetrznych University dotyczy nie tyle kompetencji Rady co charakteru addendum z r. Ocena Trybunału 30 Poprzez swój pierwszy zarzut Rada wspierana przez państwa członkowskie występujące w charakterze interwenientów podnosi zasadniczo, że wobec braku uprzedniego uzyskania upoważnienia ze strony Rady, Komisja nie miała kompetencji, aby wydać zaskarżoną decyzję dotyczącą upoważnienia do podpisania addendum z r.

Postanowienie to stanowi wyraz zasady równowagi instytucjonalnej, charakterystycznej dla struktury instytucjonalnej Unii, która oznacza, że każda instytucja wykonuje swoje kompetencje z poszanowaniem kompetencji pozostałych instytucji wyroki: z dnia 4 kwietnia r. Co się tyczy w szczególności działań zewnętrznych Unii, art.

Zamów newsletter

Przy takim założeniu podpisanie takiego niewiążącego aktu nie wymaga uprzedniego upoważnienia ze strony Rady. W niniejszym przypadku Rada określiła w konkluzjach z r. Addendum z r. W tym względzie Komisja nie przedstawiła również dowodów pozwalających uznać, że w konkluzjach z r. Rada przyznała jej uprawnienie do podpisania addendum z r.

Ponadto zasady dotyczące udzielania tego wkładu miały być przedmiotem dalszych negocjacji pomiędzy Konfederacją Szwajcarską i Republiką Chorwacji. Tak oto, podpisując addendum z r. W przedmiocie wniosku o utrzymanie skutków zaskarżonej decyzji 49 Rada, popierana przez Republikę Czeską, Republikę Francuską, Węgry i Republikę Finlandii zwracają się do Trybunału, na wypadek stwierdzenia Strategia stosunkow zewnetrznych University nieważności zaskarżonej decyzji, o utrzymanie w mocy jej skutków do momentu przyjęcia nowej decyzji.

W przedmiocie kosztów 55 Zgodnie z art. Ponieważ Rada wniosła o obciążenie Komisji kosztami postępowania, a ta sprawę przegrała, należy obciążyć ją kosztami postępowania. Sentencja Z powyższych względów Trybunał wielka izba orzeka, co następuje: 1 Stwierdza się nieważność decyzji Komisji C final z dnia 3 października r. Rada Unii Europejskiej wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z dnia 3 października r. Protokół ustaleń z r. Protokół ustaleń był częścią ogólnego kompromisu, którego wynikiem było zakończenie negocjacji w sprawie dziewięciu umów sektorowych.

Pierwsze addendum do protokołu ustaleń z r. W rokuw związku z przystąpieniem Chorwacji, które miało miejsce w tym samym roku, podpisano kolejne addendum zwane dalej 'addendum z r.

O ile zarówno protokół ustaleń z r. Skarga Rady zasadniczo dotyczy podziału uprawnień pomiędzy Radę a Komisję odnośnie do zatwierdzenia niewiążącego porozumienia zawartego między Unią a państwem trzecim i upoważnienia do jego podpisania, a także wymogów wynikających z zasady wzajemnej lojalnej współpracy zwanej dalej 'zasadą lojalnej współpracy' mającej zastosowanie w tym kontekście.

W szczególności Rada zarzuca Komisji, że ta nie uzyskała upoważnienia Rady przed podpisaniem addendum z r.

Strategia stosunkow zewnetrznych University

Postępując w ten sposób, Komisja sama podjęła decyzję w zakresie polityki Unii i naruszyła kompetencje państw członkowskich. Prawo Unii Traktat o Unii Europejskiej 6.

Artykuł 4 ust. Artykuł 5 ust. Wszelkie kompetencje nieprzyznane Unii w traktatach należą do państw członkowskich'. Zgodnie z ustanowioną w art. Artykuł 13 ust. Instytucje lojalnie ze sobą współpracują'. Decyzja Rady z dnia 26 lipca r.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 maja r. KE: Komunikat prasowy. Dyplomacja kulturalna UE potrzebuje nowego impulsu — tak wynika z raportu, Bruksela Konkluzje Rady z dnia 24 listopada r. KE: Wysoki Przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa.

BŁĘDY w budowaniu STRATEGII w firmie - Witold Jankowski - ICAN Institute

Bruksela, 8. KE: Komunikat prasowy, Nowa strategia ma zapewnić kulturze poczesne miejsce w stosunkach międzynarodowych UE, Bruksela, 8 czerwca r. Konkluzje Rady z dnia 15 czerwca r. Konkluzje Rady z dnia 23 maja r. Globalna strategia na rzecz polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Unii Europejskiej, Rada Unii Europejskiej, Bruksela Alabrudzińska E.

Marszałek, Toruń. Bartkowiak Ł. Bieczyński M. Boniecka M. Carta C. Dubowski T.