Przejdź do treści

Dodatkowych informacji udziela Departament Ceł w Ministerstwie Finansów. System ewoluuje, a nowe podmioty — zasadniczo kraje w okresie transformacji i kraje rozwijające się — odgrywają w tym procesie kluczową rolę. Parlament Europejski wydał na nią zgodę w czerwcu r. Cele sprawiedliwego handlu[ edytuj edytuj kod ] Zwiększenie środków do życia dla producentów poprzez zwiększenie dostępu do rynku; Wzmocnienie organizacji producentów, płacenie lepszych cen i zapewnienie ciągłości stosunków handlowych; Wsparcie możliwości rozwoju marginalizowanych grup producentów, szczególnie kobiet i ludności rdzennej, oraz ochrona dzieci przed eksploatacją w procesie produkcyjnym.

Systemy handlowe mające zastosowanie do krajów rozwijających się Systemy handlowe mające zastosowanie do krajów rozwijających się Otwórz dokument w formacie pdf W swojej polityce rozwoju UE podkreśla znaczenie handlu i koncentruje się na krajach najbardziej potrzebujących.

Ogólny system preferencji taryfowych GSP umożliwia niektórym towarom z krajów rozwijających się preferencyjny dostęp do rynku UE. Podstawa prawna Podstawą prawną wspólnej polityki handlowej jest art. Artykuł ust.

Sprawiedliwy handel – Wikipedia, wolna encyklopedia

Zgodnie z art. Parlament zyskał większe uprawnienia nie tylko na mocy Traktatu z Lizbony, który rozszerza zakres zwykłej procedury legislacyjnej, ale także poprzez praktykę podczas bieżącej kadencji. Nieustające zaangażowanie Parlamentu na rzecz większej przejrzystości w negocjacjach handlowych doprowadziło do ogłoszenia przez przewodniczącego Komisji Junckera w orędziu o stanie Unii we wrześniu r.

Handel z UE a rozwój Komunikat Komisji z r. Choć handel wciąż znajduje się w centrum strategii rozwojowych, w komunikacie podkreślono coraz pilniejszą potrzebę rozróżniania między krajami rozwijającymi się, aby koncentrować się na najbardziej potrzebujących spośród nich.

GATT – Wikipedia, wolna encyklopedia

W komunikacie wskazano również cel, jakim jest wzmocnienie efektów synergii między polityką w dziedzinie handlu a polityką rozwoju, czego wyrazem jest unijna zasada spójności polityki na rzecz rozwoju i komunikat pt. W październiku r. UE ratyfikowała porozumienie o ułatwieniach w handlu, które zawarto podczas dziewiątej konferencji ministerialnej WTO na Bali i które ma szczególne znaczenie dla krajów rozwijających się i pozbawionych dostępu do morza.

Podczas Jednak brak rezultatów po Inicjatywa w zakresie pomocy na rzecz wymiany handlowejpodjęta w grudniu r. W r. UE przyjęła specjalną strategię dotyczącą pomocy na rzecz wymiany handlowejktórą zaktualizowano, aby była zgodna z Agendą ONZ na rzecz zrównoważonego rozwojuEuropejskim konsensusem w sprawie rozwoju i globalną strategią UE.

W lipcu r. Komisja opublikowała sprawozdaniea następnie nowy komunikat w listopadzie r. Rada przyjęła konkluzje dotyczące komunikatu, a w sierpniu r.

Parlament zorganizował wysłuchanie.

Mechanizm rozstrzygania sporów handlowych

Ogólny system preferencji taryfowych Celem ogólnego systemu preferencji taryfowych jest ułatwienie krajom i terytoriom rozwijającym się dostępu do rynku UE dzięki obniżeniu stawek celnych na ich towary. Pierwotnie UE przyznawała jednostronne preferencje taryfowe, aby kraje rozwijające się mogły generować dodatkowe dochody z wywozu z przeznaczeniem na inwestycje we własny zrównoważony rozwój. W ramach reformy w r. Pierwszym z tych elementów jest standardowy system GSP, który stanowi autonomiczne rozwiązanie handlowe, za którego pośrednictwem UE udziela dla Rozwoj systemu handlowego zagranicznych towarów jednostronnego preferencyjnego dostępu do rynku UE w postaci obniżonych lub zerowych stawek celnych.

Drugi element — GSP Plus — stanowi konkretne zachęty w postaci redukcji ceł dla krajów w gorszym położeniu, które ratyfikowały i wdrożyły międzynarodowe konwencje dotyczące praw człowieka i prawa pracy oraz środowiska i dobrych rządów.

Rozwoj systemu handlowego

Warunki kwalifikujące do standardowego GSP, który przewiduje obniżenie stawek celnych dla ok. W konsekwencji w latach liczba beneficjentów spadła ze do 23, a w r.

Menu nawigacyjne

Jest Rozwoj systemu handlowego jednak uzależnione od ratyfikowania i wprowadzenia w życie 27 międzynarodowych konwencji dotyczących zrównoważonego rozwoju, w tym konwencji dotyczących podstawowych praw człowieka, konwencji dotyczących praw pracowniczych, niektórych konwencji dotyczących ochrony środowiska oraz konwencji dotyczących walki z nielegalną produkcją narkotyków i przemytem narkotyków. Konsekwencją niezastosowania się do tych wymagań Rozwoj systemu handlowego zawieszenie ulg celnych.

Na liście beneficjentów znajduje się osiem krajów. Owe dwa systemy GSP będą obowiązywać do grudnia r. Są to 34 kraje Handel do opcji iPada, osiem państw azjatyckich, pięć krajów Pacyfiku oraz jedno państwo karaibskie Haiti.

Wszystkie kraje, które podpisały i ratyfikowały porozumienie o wolnym handlu z UE, automatycznie przestają korzystać z preferencyjnego traktowania, bez względu na poziom swojego rozwoju.

Umowy o partnerstwie gospodarczym Umowy o partnerstwie gospodarczym stały się głównymi instrumentami promowania handlu między UE a regionami Afryki, Karaibów i Pacyfiku w ramach umowy z Kotonu z r.

Stopniowo zastępują one jednostronny unijny system preferencji handlowych. Oczekiwano, że zapoczątkowane w r. Ponieważ proces negocjacji trwał Rozwoj systemu handlowego dłużej niż przewidywano, UE przyjęła rozporządzenie w sprawie dostępu do rynku, zawierające tymczasowe ustalenia dotyczące dostępu do rynku do r.

Proces Rozwoj systemu handlowego nie przyniósł zamierzonego wymiaru regionalnego, ponieważ po wygaśnięciu rozporządzenia w sprawie dostępu do rynku 1 października r.

Rozwoj systemu handlowego

Od 28 lipca r. Umowy o partnerstwie gospodarczym najpewniej pozostaną, mimo że umowa z Kotonu wygasła w grudniu r. Umowa ta wciąż obowiązuje tymczasowo, instytucje odpowiedzialne za jej wdrożenie od r. Obie strony tworzą wspólny system monitorowania w celu oceny stopnia realizacji i skutków umowy o partnerstwie gospodarczym. Trwają negocjacje w sprawie umowy o ochronie poszczególnych oznaczeń geograficznych, podobnie jak badanie oceniające ex post dotyczące pierwszych 10 lat wdrażania.

Afryka Zachodnia : w lutym r. Umowa o partnerstwie gospodarczym została podpisana przez wszystkie państwa członkowskie UE i 15 państw Afryki Zachodniej z wyjątkiem Nigerii. W międzyczasie, odpowiednio 26 listopada r. Parlament Europejski wyraził zgodę i obydwie umowy przejściowe są tymczasowo stosowane. Ghana i UE zatwierdziły ofertę pełnego dostępu do rynku i harmonogram zaproponowany przez Ghanę.

Ghana rozpoczęła liberalizację swojego rynku dla produktów unijnych w r.

Rozwoj systemu handlowego

Strony uzgodniły również ostateczną wersję Protokołu w sprawie reguł pochodzenia. Afryka Środkowa : Kamerun był jedynym państwem w Afryce Środkowej, Cena wygasniecia akcji podpisało umowę o partnerstwie gospodarczym z UE 15 stycznia r.

Polska Bibliografia Naukowa

Parlament Europejski wydał na nią zgodę w czerwcu r. W międzyczasie region ten pozostaje w regularnym kontakcie z UE w związku z przystąpieniem innych krajów Afryki Środkowej, ale dotychczas nie podpisano żadnej regionalnej umowy o partnerstwie gospodarczym.

Rozwoj systemu handlowego

Parlament wydał na nią zgodę 17 stycznia r. Umowa pozostaje otwarta dla innych krajów, np. Komory podpisały ją w lipcu r. Jej tymczasowe stosowanie rozpoczęło się 7 lutego r. Strony zgodziły się rozszerzyć zakres umowy o partnerstwie gospodarczym, z uwzględnieniem wszystkich kwestii związanych z handlem, takich jak związek między handlem a zrównoważonym rozwojem, jak również powołanie organów doradczych dla społeczeństwa obywatelskiego i parlamentów.

Wspólnota Wschodnioafrykańska EAC : 16 października r. W Kenii i Rwandzie proces ratyfikacji jest w toku.

Handel z UE a rozwój

Uganda i Burundi intensywnie rozważają podpisanie umowy. Niestety 11 listopada r. Południowoafrykańska Wspólnota Rozwoju SADC : negocjacje w sprawie umowy o partnerstwie gospodarczym, które trwały 10 lat, zakończono pomyślnie w lipcu r.

Umowa została podpisana w czerwcu r. Mozambik ratyfikował umowę w kwietniu r.

Technologia Volvo - Autonomiczne parkowanie

Angola ma status obserwatora i w przyszłości może przyłączyć się do umowy. Po tymczasowym wejściu w życie umowy strony zajęły się kwestiami związanymi z wdrażaniem, włącznie z monitorowaniem, angażowaniem społeczeństwa obywatelskiego i ramami instytucjonalnymi.

Rozwoj systemu handlowego

Pierwsze posiedzenie Wspólnej Rady miało miejsce w lutym r. Przyjęto na nim ramy rozstrzygania sporów i ramy instytucjonalne umowy o partnerstwie gospodarczym. UE zwróciła się o konsultacje w sprawie rozstrzygnięcia sporu w celu przeanalizowania środków ochronnych dotyczących drobiu. Parlament Europejski wydał na nią zgodę w styczniu r. Parlament Papui-Nowej Gwinei ratyfikował umowę o partnerstwie gospodarczym w maju r. Królestwo Tonga wyraziło zamiar przystąpienia do umowy o partnerstwie gospodarczym.

Samoa zakończyło proces przystąpienia do umowy o partnerstwie gospodarczym w grudniu r. L z